Εορτασμός του Αγίου Γεωργίου στη Συκιά και το έθιμο των αλογοδρομιών.

αλογοδρομίες στη Συκιά Χαλκιδικη

Tην τρίτη μετά μετά την Κυριακή του Πάσχα στην παραλία της Συκιάς , ένα παραδοσιακό έθιμο με ιπποδρομίες λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο.
Προς τιμή του Αγίου Γεωργίου ένα έθιμο που έχει ρίζες από την Βυζαντινή περίοδο , και για να θυμίζει την εποχή της Τουρκοκρατίας που οι Τούρκοι απαγόρευαν την ιππασία , οι νέοι της Συκιάς εδώ και πολλά χρόνια αναβιώνουν αυτό το έθιμο τρέχοντας με τα άλογά τους σε αυτούς τους αγώνες.

αλογοδρομίες Συκιάς Χαλκιδικής, το έθιμο του Αι Γιωργη
Αρχικά , οι αλογοδρομίες γινόντουσαν στο Εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου , στον κάμπο τηςς Συκιάς, τα τελευταία χρόνια ξεκίνησαν να γίνονται στην παραλία του Αγίου Γιάννη.
Τα βραβεία δίνονται σε διαφορετικές κατηγορίες των αλόγων που συμμετέχουν από όλη την Σιθωνία και μια σειρά από άλλες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα , όπως παραδοσιακοί χοροί, τραγούδι, φαγητό και ποτό που παρέχονται από τον πολιτιστικό σύλλογο και τον Δήμο που είναι και υπευθυνος για την οργάνωση των αγώνων.
αλογοδρομίες Συκιάς Χαλκιδικής, βραβεία στους νικητες


Έτσι κάθε χρόνο την τρίτη μέρα η παραλία της Συκιάς γεμίζει ασφυκτικά από κόσμο, ντόπιους αλλά και επισκέπτες που γνωρίζουν για το έθιμο αυτό και άλογα μαζί με τους καβαλάρηδες τους.
Αξίζει να σημειωθεί πως ο αριθμός των αλόγων και αναβατών έχει αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρονια και ίσως η Συκιά να έχει αναλογικά, το μεγαλύτερο πληθυσμό αλόγων σε όλη την  Βόρεια Ελλάδα.

 

Η Συκιά αρχίζει και ξαναβρίσκει το χρώμα της...

Συκιά ε΄να ταξίδι στο χρόνο


Η Συκιά αλλάζει και αποκτά μέρα με τη μέρα όλο και περισσότερο από το παραδοσιακό της χρώμα.
Με την πλακόστρωση των μικρών και μεγάλων της δρόμων και σοκακιών , ένα έργο που ξεκίνησε τον τελευταίο χρόνο από τον Δήμο, η όψη έχει αισθητά αλλάξει και αρχίζουν να αναδυκνυονται η μοναδική αρχιτεκτονική των παλιών σπιτιών της και η γραφικότητα των γειτονιών μέσα στα ίδια αυτά τα σοκάκια.

Μια βόλτα μέσα στη Συκιά , τους τελευταίους μήνες , σε κάνει και αισθάνεσαι πραγματικά πως ταξιδεύεις πίσω στο χρόνο.


Καλντερίμια στρωμένα με γρανίτη και κάθε γωνιά να κρύβει και μια αισθητική έκπληξη με αρώματα από γλαστρες και κήπους, και μια βαθιά αίσθηση μυσταγωγίας σε κάθε βήμα σε κάθε τικ του ρολογιού να σε ταξιδεύει όλο και πιο βαθειά σε μέρη παράξενα γνωστά και οικεία.


Άνθρωποι φιλόξενοι στις αυλές και παιδιά να παίζουν στο δρόμο και φωνές γεμάτες μουσική , αν αυτό δεν είναι η Συκιά τότε έκανα κάποιο λάθος ;


Όχι φυσικά , στη Συκιά είμαστε και κάνουμε βόλτα στα σοκάκια της...
Από εδώ το παλιό Δημοτικό σχολείο με τις πέτρινες κολόνες του , μου μοιάζει με την Ακρόπολη των Αθηνών, τα τοίχη του καθώς προχωρώ δίπλα τους με τα πεύκα στις αναβαθμίδες τους να αναμιγνύουν το άρωμα τους με τον αέρα μου κόβουν την ανάσα.


Οι φωνές των παιδιών που παίζουν εκεί ψηλα στο προάυλιο είναι οι δικές μας, όλων όσων πέρασαν από αυτο το σχολείο, που παίζουν κυνηγητό και μπάλα και που οι φωνές τους φτάνουν μέχρι την πλατεία.


Εκεί ο Κολόβης και ο Χαρίλαος σερβίρουν καφέδες στα τραπεζάκια γεμάτα κόσμο μπροστά στα καφενεία τους , σήμερα το ΚΑΠΗ με τα περήφανα γερατειά της Συκιάς συνεχίζουν την κουβέντα και την "ξερή" στον ίδιο χώρο με το ίδιο άρωμα και την ίδια αίσθηση με τότε.

καπη συκιας


Θα πάρω φλόκες από τον Αριστατέλη με τα ψιλά που έχω στην τσέπη και μασώντας θα βγώ μπροστά στην νέα πλατεία , μια που είναι Κυριακή και σκοτινειάζει, θα πάρω τον δρόμο τον κεντρικό όπου όλο το χωριό σήμερα κάνει τη βόλτα του.


Όλοι φοράν τα καλά τους και οι Καφετέριες και τα μαγαζιά γεμάτα φίσκα, από την Ραφαέλα στον Γουγούλη και στον Καζάκα εώς τον Τσαιράκο και τον Μασούρα δεν βρίσκεις κάθισμα να καθίσεις.
Και ο δρόμος μπροστά σήμερα μέρα που είναι.. το "Νυφοπάζαρο" , δεν χωράς να περάσεις.


Παιδιά τρέχουμε στους γεμάτους δρόμους,σήμερα είπαμε είναι Κυριακή, θα φάμε πάστα στην καφετέρεια και παγωτό από τον Μπανάβα στην γωνία της πλατείας , μετά θα πάρουμε σουβλάκι από τον Καζάκα και θα πάμε για ύπνο γιατί αυριο το πρωί έχει σχολείο και ο Δάσκαλος έχει μια "βίτσα" από λυγαριά που σε κάνει να θυμάσαι...


Θα χτυπήσει το κουδούνι και θα ξεχυθούμε πάλι στους δρόμους και τις γειτονιές μας, ο καθένας στη δική του.


Το απόγευμα θα μαζευτούμε όλη η γειτονιά, έχουμε "πόλεμο" με τους άλλους από την άλλη γειτονιά, σπαθιά και τόξα , βέργες και κοντουρούπια θα ανοίξουν κεφάλια και ξύλο θα πέσει, αλλά πριν πέσει το σκοτάδι θα παίξουμε κρυφτό και ιστοριες για φαντάσματα θα πούμε...


Ναι εδώ είμαστε , στην Συκιά και τίποτα δεν είναι πιο όμορφο από αυτό...

Συνεχίζεται.....

Παίζουμε πεντάδες

Mαζεύουμε πέντε πέτρες (κατά προτίμηση στρογγυλές λείες και άσπρες ) και ξεκινάμε το παιχνίδι: παίρνουμε μία από τις πέντε και την πετάμε στον αέρα προσπαθώντας με γρήγορη κίνηση να πιάσουμε άλλη μία (όσο η άλλη είναι στον αέρα ) από κάτω και να μείνουμε με δύο πέτρες στο ένα χέρι στο πρώτο στάδιο. Αν καταφέρουμε αυτό συνεχίζουμε πετώντας μία  πέτρα στον αέρα προσπαθώντας να πιάσουμε άλλες δύο από κάτω και εν τέλει να έχουμε τρεις στο χέρι. Αν καταφέρουμε και αυτό επαναλαμβάνουμε την ίδια κίνηση προσπαθώντας να πιάσουμε τρεις και στη συνέχεια και τις τέσσερις πέτρες μαζί με αυτή που πετάμε στον αέρα. Αν δεν καταφέρουμε να το κάνουμε αυτό συνεχίζει ο επόμενος παίχτης. Στο επόμενο στάδιο του παιχνιδιού εργαζόμαστε ως εξής:σχηματίζουμε μία γέφυρα με το αριστερό μας χέρι ώστε ο αντίχειρας να βρίσκεται απέναντι των άλλων δακτύλων και συνεχίζουμε να πετάμε μία πέτρα στον αέρα προσπαθώντας (με το δεξί πάντα) να περάσουμε κάτω από τη γέφυρα μία πέτρα από τις υπόλοιπες. Αυτό συνεχίζεται μέχρι να περάσουμε και τις τέσσερις πέτρες κάτω από τη γέφυρα και να μείνουμε  με τη μια{αυτή που πετάμε στον αέρα}στο χέρι. Νικητής είναι αυτός που θα τελειώσει τα παραπάνω πρώτος!

Οι γειτονιές της Συκιάς οι ομάδες της.



Η Συκιά από πολύ παλιά χωρίζετε σε 6 γειτονιές και κάθε γειτονιά είχε την δική της ομάδα , ποδοσφαιρική που έπαιζε ενάντια στις άλλες γειτονιές και την πολεμική της ομάδα , μια που ξεσπούσαν αρκετά συχνά πολεμικές συγκρούσεις ανάμεσα τους.
Ας δούμε τις γειτονιές και τις ομάδες της Συκιάς,  οι "Αγριδοπουλαίοι" στην είσοδο του χωριού που τα συνορά τους φτάναν εώς κάτω από το Ηρώω στου Μερτζεμάκη το καφενείο.
Αμέσως μετά ξεκινούσε η περιοχή των "Αγοραίων" που κάλυπτε την παλιά πλατεία και την αγορά.
Δυτικά και λίγο πιο πάνω ξεκινούσε η περιοχή των "Παργαίων" που τα συνορά τους ακολουθούσαν την νότια πλευρά του δρόμου του σχολείου και της Εκκλησίας και δυτικά φθάναν εώς τη μέση της σημερινής λαικής.
Πιο πάνω ξεκινούσε η περιοχή των "Καραγκοναίων" και η γειτονιά της Καραγκονιάς που έφθανε ως τα τελευταία σπίτια του χωριού μέσα στο λαγκάδι και σο ύψωμα γύρω του.
Πάνω από την Εκκλησία ξεκινούσε η περιοχή των "Παντελαίων" που συνόρευαν με τους "Παργαίους και τους "Καραγκοναίους" από τα δυτικά και φθάναν ως τα τελευταία σπίτια της Πηγάδας.
Και τέλος στην βορινή πλευρα του χωριού ξεκινούσε η περιοχή των "Μυλαίων" που από την παλιά πλατεία έφθανε μέχρι το πηγάδι του Μύλου και στην περιοχή της υπήρχαν η βρύση του Παυλάρα και οι πλακάρες που πήγαιναν οι γυναίκες του χωριού και πλέναν τις κουβέρτες και τις τσέργες τους.

Αυτές είναι οι περιοχές και οι γειτονιές της Συκιάς , κάθε μια με την ιστορία της και τα ιδιαιτερα χαρακτηριστικά της και που μέσα σε αυτές μεγάλωσαν γενιές και γενιές Συκιωτών.

Μανταλίνα Σανταλίνα

(Μακριά Γαϊδούρα)



Οι παίχτες χωρίζονται σε δύο ομάδες. Ο αρχηγός της πρώτης ομάδας στέκεται με την πλάτη στον τοίχο και κρατάει από τους ώμους έναν παίχτη της ομάδας του, ο οποίος είναι σκυμμένος με το πρόσωπο προς τον αρχηγό και έχει βάλει το κεφάλι του αναμέσα στα πόδια του .
Οι υπόλοιποι παίχτες της ομάδας κάθονται σκυμμένοι ο ένας πίσω από τον άλλο, πίσω από τον πρώτο παίχτη, και κρατιούνται γερά από τα πόδια του άλλου.
Ο αρχηγός της άλλης ομάδας παίρνει φόρα και πηδάει καβαλικευτά όλη την ομάδα, προσπαθώντας να κάτσει όσο το δυνατόν πιο κοντά στον αρχηγό, έτσι ώστε να υπάρχει χώρος για όλους τους παίχτες της ομάδας του.
Οι υπόλοιποι παίχτες κάνουν το ίδιο. Αν χωρέσουν όλοι και κανένας δεν ακουμπήσει το πόδι του κάτω, όσο είναι καθισμένοι στην πλάτη της άλλης ομάδας, τότε ο αρχηγός τους σχηματίζει έναν αριθμό με τα δαχτυλά του , από το ένα ως το πέντε, και λέει στον πρώτο που έχει καβαληκέψει, "Μανταλίνα Σανταλίνα και στον κώλο σ' μια σωλήνα , πόσα είναι αυτά " και ο άλλος προσπαθεί να μαντέψει, αν κάνει λάθος τότε το παιχνίδι επαναλαμβάνετε με την ίδια ομάδα να βρίσκετε από κάτω, αν βρει τον αριθμό κάθονται οι άλλοι. .